موجودات مستند به او [ - مخلوق و معلول او ] هستند ، دلايل علم و آگاهى خداوند [ به خود و ديگران مىباشد . ] و الأخير عامّ . دليل اخير عموميت دارد ، [ و دلالت بر تعلّق علم خداوند به همهء حقايق دارد . ] و التغاير اعتباريّ . تغاير [ ميان عالم و معلوم در علم خداوند به ذات خود ] اعتبارى است . و لا يستدعي العلم صورا مغايرة للمعلومات عنده لأنّ نسبة الحصول إليه أشدّ من نسبة الصور المعقولة لنا . علم خواهان صورت‌هايى مغاير با معلومها نزد خداوند ، نيست ، [ يعنى براى آن كه خداوند علم به غير خودش داشته باشد لازم نيست صورتى از آن غير نزد خداوند حاضر باشد . ] چون نسبت حصول به خداوند شديدتر از نسبت صورت‌هاى معقول براى ما ، [ به ما ] است . و تغيّر الإضافات ممكن . و دگرگون شدن اضافه‌ها ممكن است . و يمكن اجتماع الوجوب و الإمكان باعتبارين . اجتماع واجب و امكان ، به دو اعتبار ، جايز است . 3 [ صانع تعالى حىّ است ] و كلّ قادر عالم حي بالضرورة . و هركس كه قادر و عالم باشد ، بالضرورة زنده و حىّ است .